De jaren veertig
’t was in de lente in oorlogstijd
Amsterdam werd met een vogel verblijd
Omdat het tijd voor iets anders was
En Pallas wuft en lichtzinnig was……
Op 24 maart 1941, midden in de oorlog, werd de oratorische vereniging Phoinix opgericht. Over de redenen van de oprichting doen veel verhalen de ronde. De tien oprichtsters waren lid van het enige vrouwendispuut van de VVSVU, Pallas, en konden zich daar niet meer in vinden, het was te wuft en lichtzinnig. In de jaren na de oorlog groeide en bloeide Phoinix uit tot een volwaardig dispuut. Reunies vonden thuis plaats, maar vergaderingen waren officieel, met nette kleren en vergaderlinten.
De jaren vijftig
’t Was in de fifties ik weet het nog goed
‘k Heb ‘m voor het eerst ontmoet
De stofzuiger en wat was hij fijn
Het geeft toch zo’n kick om een huisvrouw te zijn…
De VVSVU had inmiddels een eigen societeit, Mansio, de Club op de Willemsparkweg. Daar behoorde je als Phoinide wijn, en zeker geen bier te drinken. Phoinix was in die tijd intellectueel en scherp van tong, en ook het gereformeerde aspect kwam o.a. tot uiting in het Bijbellezen bij vergaderingen. Aan het eind van de groentijd stond het dispuut op een Heinekenkar om de nieuwe Phoiniden (‘groenen’) op te halen en als ze voor een ander dispuut kozen zongen ze ‘Fortuna zet zich soms op scheve schouders’.
De jaren zestig
De pil kwam in, ’t was veertig jaar terug
De VVSVU die lag op haar rug
Natuurlijk deed ik daar niet aan mee
Met minder dan trouwen was ik niet tevree…
In de jaren zestig trouwden veel Phoiniden nog voor het afstuderen, vaak heel modern omdat ze zwanger waren….Phoinix was niet zo politiek bewust, maar wel erg literair. Phoinix en Pallas maakten bij de VVSVU de dienst uit. Over de befaamde sex & drugs & rock ’n roll in Phoinix is weinig bekend…..
De jaren zeventig
De jaren zeventig gingen voorbij
De flower had geen power voor mij
Nee ik bleef liever in ’t gareel
O zo intellectueel…..
In de jaren zeventig stonden Phoiniden bekend als haaibaaien, bootwerkers, erg op zichzelf. De reuniecafes wisselden snel achter elkaar omdat Phoinix te luidruchtig zong en te veel spa en te weinig alcohol dronk. In 1970 was de VVSVU samen met het VU-Corps gemengd gegaan, en werd IAN.
De jaren tachtig
De jaren tachtig, iedereen yup
Maar ik in m’n tuinbroek naar de club
Geen man vond mij daarin volmaakt
En toen ben ik aan de vrouwen geraakt….
De damesliefde vierde hoogtij en voor de mannen op dies waren er altijd wel bevriende Iumbonen en Forensen beschikbaar. Phoinix gedroeg zich ook vaak erg feministisch en je kon ze toen zeker geen watjes noemen, ze zijn met bijna alle disputen weleens gebrouilleerd geweest.
De jaren negentig
Die house en pillen van deze tijd
Daar kan ik ook m’n ziel niet in kwijt
Ik hou niet van die flauwekul
Doe mij maar een lekkere stevige bul…..
De jaren negentig: van heel groot naar heel klein en weer naar heel groot. Met Forum werd een tot halverwege de jaren negentig een dispuutshuis gedeeld op de Weteringschans. Toen dit moest worden gesloopt kreeg Phoinix het Maupertuushuis op de Van Breestraat van het opgeheven dispuut Lukeion-Maupertuus. Aan het eind van de jaren negentig trok Phoinix weer wat meer naar de verenging toe, die inmiddels Lanx was gaan heten en een societeit op de Nieuwezijds Voorburgwal kreeg. Meer verenigingsbaantjes, meer interdispuutsrelaties en meer zichtbaarheid: de jaartruitjes en fleurfeestshritjes deden hun intrede. We vierden het twaalfde (Istanbul) en dertiende (Sint-Petersburg) lustrum.
Tegenwoordig
Het nieuwe millennium iedereen hip
Weggelopen uit een videoclip
Een boek of een avondkrant?
Laat mij maar dansen op de bierrand!
Phoinix is een van de grootste disputen van Lanx. Uiterlijk staat steeds meer op de voorgrond, net als de Phoiniden zelf. Een flinke dosis eigenwijsheid, inhoud en vooral ‘independance’ zijn echter nooit verloren gegaan. De dies vindt plaats met overnachting, vergaderingen duren meestal tot twee uur, maar ‘al zestig jaar kom je uit bij elkaar’.
door: Margriet Rikkers
Inloggen | Aanmelden
